تبليغاتX
چشمک بزن ای آلبالو!

چشمک بزن ای آلبالو!

می خواستم بگویم «گفتن نمی توانم»/آیا همین که گفتم یعنی همین که گفتم؟

 

اگر می شد جمعیت کره ی زمین را به جمعیت یک دهکده ی 100 نفره تقلیل دادبا یکسان نگه داشتن همه ی نسبت ها و درصد ها حاصل چیزی شبیه زیر می شد:

57 آسیایی،21 اروپایی،14 آمریکایی (شمالی و جنوبی) و 8 آفریقایی در این دهکده زندگی می کردند . از این عده 52 تن زن ، 48تن مرد می بوند . 70 نفر آنها غیر سفید پوست و 30 نفر آنها سفید پوست ، 70 تن مسیحی و 30 تن غیر مسیحی می بودند .

6 نفر از این عده 59 درصد از کل ثروت جهان را در اختیار می داشتند و هر 6 نفر آمریکایی بودند ، 20تن نیز 80 درصد انرژی موجود را استفاده می کردند و 80 نفر هم پایین تر از سطح کنونی مسکن زندگی می کردند ، 70 نفر قدرت خواندن نمی داشتند و 50 نفر از سوتغذیه رنج می بردند. یک نفر (آری ، یک نفر) تحصیلات دانشگاهی می داشت و یک نفر هم مالک دستگاه کامپیوتر بود . وقتی جهان را از یک چنین چشم انداز فشرده ای مورد توجه قرار دهیم نیاز به پذیرش ، درک و آموزش بیشتر می شود.

مطالب زیر جای تامل دارد:

 

*      اگر امروز با احساس تندرستی بیشتری از خواب بیدار می شوید...از میلیون ها نفری که تا پایان هفته دوام نخواهند آورد سعادتمندترید.

*      اگر هرگزتنهایی زندان ، زجر شکنجه یا گرسنگی را تجربه نکرده اید از 500 میلیون نفر در این دنیا پیش ترید.

*      اگر بتوانید بدون ترس از اعراب ،دستگیری ، شکنجه یا مرگ مراسم مذهبی خود را انجام دهید از 3 میلیارد نفر مردم این جهان خوشبخت ترید.

*      اگر غذایی در یخچال، پوشاکی بر تن ، سقفی بالای سر و جایی برای خوابیدن دارید...از 75 درصد مردم جهان ثروتمند ترید.

*      اگر در بانک یا کیف بغلی تان پول دارید و جایی برای تفریح و استراحت نیز در اختیار دارید ، از جمله 8 درصد ثروتمندان جهان هستید.

*      اگر پدر یا مادرتان هنوز در قید حیات هستند و با یکدیگر زندگی می کنند شما از نوادر-حتی در آمریکا و کانادا- می شوید.

*      اگر می توانید این مطلب را بخوانید دو بار سعادتمند هستید : یک بار به خاطر این که کسی به فکر شماست و دوم این که شما بیش از 4 میلیارد نفری که در این دنیا بی سواد هستند خوشبخت هستید.

                                            *********************************              

 

امیدوارم تمام کسانی که متن بالا رو خوندن حداقل به اندازه ی ذره ای احساس خوشبختی کرده باشن البته ذره که چه عرض کنم خیلی بیشتر از این حرف ها باید این احساس رو داشته باشن و بیشتر از اون امیدوارم که شکرگزار باشن و هروقت که نا امید شدن یاد این جمله بیفتن که :

 

               بسا کسا که به روز تو آرزومندند...

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 15:15  توسط نگار یاریان  |